Over energie en megalomanie.
Dat het leven dwaas is lijkt me van deze tijd, en dus niet van alle tijden. Dat de mens met al zijn gemakken groter is gegroeid dan ie zelf aankan reikt veel verder dan dat macht corrumpeert, wat denk ik wel van alle tijden is.
Waarschijnlijk is het nóg erger dat de mensheid niet in staat is om zijn eigen megalomanie te zien, waardoor ie zijn eigen ondergang bewerkstelligt.
Een uiterst klein voorbeeld vond vanmiddag plaats op het terras waar we met twee lieve toegewijde vrienden een zó gezellige lunch genoten. Een van heb hoort bij de velen die meteen naar hun mobiel grijpen om iets op te zoeken. Ik vraag me wederom hardop af wat de meerwaarde is om zoiets te weten als ‘dat die en die acteur is’ en ik voeg er aan toe ‘waarschijnlijk onthoud je het niet eens’. Ze bevestigt dat, en zegt dat opzoeken fijn is omdat het nu uit haar hoofd is.
Dit is nou precies zo’n voorbeeld waarin het gemak een eigen ondergang bewerkstelligt; het is in het klein hoe een hoofd wordt afgesloten van het eigen denken.
Als we zelf al niet meer aanspraak maken op ons denken (dat wat specifiek aan het mens-zijn verbonden is) zal het mens-zijn verdwijnen. En dat is wat de wereld nu laat zien. Wereldleiders zijn belast met een blinde dwaasheid, om van onze nieuwe regering nog maar te zwijgen.
Ik zie dat bijvoorbeeld ook in het gesprek over de energietransitie.
Velen staan open om voor het opwekken van energie van fossiele brandstof over te gaan naar hernieuwbare bronnen als zon en wind, maar niemand die praat over bezuinigen, en het drastisch terugschroeven van ons energieverbruik. Ik vind dat ongelofelijk, zoals ik het ook ongelofelijk vind dat het aantal auto’s nog steeds groeit. Dat we eeuwenlang met minder tot niets zijn toegekomen daar hoeven we blijkbaar niet van te leren.
Dat we over kunnen gaan naar milieuvriendelijker auto’s is waar, maar dat betekent niet dat er ooit milieuvriendelijke auto’s zijn; auto’s moeten gemaakt worden, ze moeten over wegen rijden, en als ze opgebruikt zijn blijven ze ergens bestaan. Daar kan ik geen milieuvriendelijkheid aan ontdekken. Toch gaat het nooit over het drastisch terugdringen van de auto. En zo is de mens met al zijn gemakken groter gegroeid dan een wereld aankan.
Toch vind ik het vele malen erger dat de mensheid groter groeit dan ie zelf aankan. Door die dwaasheid verdwijnt het mens-zijn uit de mensheid. Dát is wereldwijd het allergrootste probleem.
(Dit is waarschijnlijk niet op de mobiel te vinden 😉 )