Hanvoertwoord

Ongewoon bizar

4 augustus 2026

‘Weet je’ voegt ze er aan toe, ‘het bij voorbaat verlaten zijn is van zo’n ongekende pijn, dat ik daar ieder ander voor zou willen behoeden’. ‘Dat is niet omdat ik een moeder Teresa zou zijn’ vult ze aan  ‘het is een manier om die allesomvattende pijn te kunnen overleven. En tegelijkertijd weet diezelfde pijn dat dat laatste niet mogelijk is’.
‘Is het door deze onmogelijkheid, dat de pijn naar deze uitweg zoekt’ vraag ik weifelend.  ‘Ja’ zegt ze direct.
En het is een bizarre uitweg, weet ze te vertellen ‘want het is onwaarschijnlijk dat de ander de pijn kent, van het voor dood achtergelaten zijn.’
‘En om dan door dezelfde mensen opgevoed te worden’ zegt ze zacht, terwijl haar gezicht betrekt.

Voorzichtig vraag ik haar of ze dan wel in staat is om een ‘gewoon’ contact te hebben met de ander. ‘Nee’ zegt ze resoluut en zonder een spoor van verwijt ‘dat is me bij voorbaat onmogelijk gemaakt’.
‘Wat erg’, zucht ik diep. ‘Wat er erg aan is’ zegt ze bijna opgewekt ‘is dat ik uiterlijk wel tot gewoon contact in staat ben.’

De lange stilte die volgt wordt doorbroken door haar woorden; ‘dat verward niet alleen mezelf’. Vervolgens vraagt ze uiterst belangstellend hoe het met me gaat.

Reacties:

Geef hier uw (korte) reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Berichten worden eerst gecontroleerd op spam alvorens ze voor iedereen zichtbaar zijn.
Uw email adres wordt niet gepubliceerd!

Recente verhalen:
Voor daar waar geen plaats is
04 november 2026
Iedereen komt altijd op de eerste plaats. Ik heb geen idee hoe het anders moet. Dat kan ook niet, want er is niemand anders dan die iedereen. Dit impliceert dat ik niet besta. Waardoor iedereen nog altijd, als vanzelf, op die eerste plaats komt. Dat dat me destijds heel aantrekkelijk maakte, is gebleken. Echter nu die iedereen allang zijn of haar eigen weg is gegaan – omdat de levens van iedereen dat klaarblijkelijk doen – ben ik een nodeloos object geworden dat eerder in de weg staat, dan dat het aantrekkelijk is. Dit wordt bekrachtigd door het tijdperk van ieder…
Mij niet gezien
03 november 2026
1) Met handen en voeten vastgeketend aan shit. Vanaf de geboorte, waarschijnlijk eerder. (Niet dat dat gezien wordt.) 2) Zonder die handen en voeten is beschermen tegen nog meer vuil vrijwel onmogelijk. (Niet dat dat gezien wordt.) 3) Het om moeten komen – in dat vuil – is dus onvermijdelijk. (Niet dat dat gezien wordt.) 4) En dat er dan toch een leven bestaat dat, zelfs als het vuil voorbij dat leven reikt, weigert om om te komen. (Niet dat dat gezien wordt.) Mensen kijken niet, mensen denken niet. Daar doen ze hun voordeel mee. Dus wie ben ik om…
Voordelig feestje
Het is bijna zover; het driejarig jubileum zal losbarsten, want net als elk jubileum verdiend ook dit jubileum aandacht. Te meer omdat dit jubileum gebukt gaat onder het grote vriendelijke vergeten. Niet via mij uiteraard; ik ben niet van het vergeten, bovendien ben ik niet vriendelijk. Het is dat dit jubileum door vrijwel alle anderen – vriendelijk of niet – vergeten wordt. Maar voor dat u denkt dat ik treur, nee, verre van. Ik lig namelijk niet alleen in de Morpheus’ armen, ik waan me zelfs in de armen van Yesilgöz; ik heb weliswaar geen nareis, maar wel voordeel op…
Scroll naar boven