Hanvoertwoord

Het korte neuzen begrip

21 februari 2026

Wekelijks, of vaker, bezoek ik Berlijn, dat gemütliche huiskamercafeetje, genau wie in Berlin. Ik schrijf daar, zoals nu deze aantekening, al dan niet in aanwezigheid van mijn schrijfvriend. Of ik lees samen met mijn lief, met een genoeglijke verontwaardiging de gerenommeerde dagbladen. Soms spreek ik met de onbekende die ook in Berlijn aanlegt.
Zo was er onlangs de reislustige jongeling van begin dertig. Verre reizen maakte hem een beter mens, zo vertelde hij; ‘het in contact staan met andere volkeren maakt mijn begrip groter’. Hieruit concludeerde hij dat verre reizen goed zijn voor de wereld.
Als moraalridder kop ik in, dat verre reizen dat bepaald niet zijn, door de enorme hoeveelheden CO2 uitstoot die hiermee gepaard gaan.
Het is niet dat ik iemand vliegschaamte wil aanpraten (ik heb het zelf niet eens, het is dat ik vliegen onnodig vind) daarbij is het geenszins mijn bedoeling om iemand te schofferen, dus enige opluchting is mijn deel als ik zie dat deze jongeman geenszins verslagen is. Gemütlich praten we verder.
Aansluitend op zijn verhaal vertel ik hem enthousiast dat deze straat – waaraan dit eetcafé gesitueerd is – de straat bij uitstek is om een groter begrip van andere volkeren te krijgen.
Hoewel mijn gesprekspartner bekend zegt te zijn met deze kleurrijke straat, is het nooit bij hem opgekomen om een van de vele buitenlandse winkels binnen te stappen om zo zijn begrip voor andere volkeren te vergroten.
Het gesprek stokt als mijn mond net iets te lang open hangt; ik kan niet eens begrip hebben van een cultuur die in Nederland gemeengoed lijkt te zijn geworden; de cultuur van gemakzucht die niet verder hoeft te kijken dan een eigen neus lang is en dat is kort.
Wat kan daar goed aan zijn voor deze noodlijdende wereld?

(+/- gepubliceerd in de Koppel)

Reacties:

Geef hier uw (korte) reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Berichten worden eerst gecontroleerd op spam alvorens ze voor iedereen zichtbaar zijn.
Uw email adres wordt niet gepubliceerd!

Recente verhalen:
Voor daar waar geen plaats is
04 november 2026
Iedereen komt altijd op de eerste plaats. Ik heb geen idee hoe het anders moet. Dat kan ook niet, want er is niemand anders dan die iedereen. Dit impliceert dat ik niet besta. Waardoor iedereen nog altijd, als vanzelf, op die eerste plaats komt. Dat dat me destijds heel aantrekkelijk maakte, is gebleken. Echter nu die iedereen allang zijn of haar eigen weg is gegaan – omdat de levens van iedereen dat klaarblijkelijk doen – ben ik een nodeloos object geworden dat eerder in de weg staat, dan dat het aantrekkelijk is. Dit wordt bekrachtigd door het tijdperk van ieder…
Mij niet gezien
03 november 2026
1) Met handen en voeten vastgeketend aan shit. Vanaf de geboorte, waarschijnlijk eerder. (Niet dat dat gezien wordt.) 2) Zonder die handen en voeten is beschermen tegen nog meer vuil vrijwel onmogelijk. (Niet dat dat gezien wordt.) 3) Het om moeten komen – in dat vuil – is dus onvermijdelijk. (Niet dat dat gezien wordt.) 4) En dat er dan toch een leven bestaat dat, zelfs als het vuil voorbij dat leven reikt, weigert om om te komen. (Niet dat dat gezien wordt.) Mensen kijken niet, mensen denken niet. Daar doen ze hun voordeel mee. Dus wie ben ik om…
Voordelig feestje
Het is bijna zover; het driejarig jubileum zal losbarsten, want net als elk jubileum verdiend ook dit jubileum aandacht. Te meer omdat dit jubileum gebukt gaat onder het grote vriendelijke vergeten. Niet via mij uiteraard; ik ben niet van het vergeten, bovendien ben ik niet vriendelijk. Het is dat dit jubileum door vrijwel alle anderen – vriendelijk of niet – vergeten wordt. Maar voor dat u denkt dat ik treur, nee, verre van. Ik lig namelijk niet alleen in de Morpheus’ armen, ik waan me zelfs in de armen van Yesilgöz; ik heb weliswaar geen nareis, maar wel voordeel op…
Scroll naar boven