Vastelavundj
15 februari 2026
Saamhorigheid verzamelt zich op het perron
alvorens de kleine wereldreis naar verstrooiing aanvangt
de bonte mengeling van openheid is aangereikt én
de vreemdeling niet langer bestaat.
De intercity vult zich met een opgewonden mildheid
die zo zacht mogelijk liedjes neuriet uit een allerliefst vroeger
dat bemoedigend knikt. Er zijn drie dagen waarin het Zuiden
daadwerkelijk warmer is en het leven niet ontspoort.
Reacties:
Recente gedichten:
Verlorenschap
8 november 2026
Al plunderend trek ik door de Banlieue
scheld huiden vol, van dikzakken die hetzelfde doen
en molesteer hulpverleners die me in de weg staan
Gedicht voor hemelbestormers
7 november 2026
Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.