Rigide
15 september 2026
Ik zou stellig zijn
werd met stelligheid beweerd
en ik voelde hoe een bundel aan ongebreideld verdriet
zich een weg naar boven baande.
Ik slikte meermalen, wat niet hielp;
kelen zijn er om te snoeren zoals lijven er zijn om te sterven.
Dit zou een stelling kunnen zijn
en is het niet. Niet voor het ongebreideld verdriet.
Het is enkel een schutting die uitgewoonde bundels
nodig hebben.
Reacties:
Recente gedichten:
Verlorenschap
8 november 2026
Al plunderend trek ik door de Banlieue
scheld huiden vol, van dikzakken die hetzelfde doen
en molesteer hulpverleners die me in de weg staan
Gedicht voor hemelbestormers
7 november 2026
Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.