Hanvoertwoord

Gedicht 26 voor B

27 maart 2025

Hoogstwaarschijnlijk kunnen wij altijd wel opnieuw
(en opnieuw en opnieuw) samengaan in de volstrekte nutteloosheid
van het samengaan, wetende van het zo verrekte
alleen en dat dan samen.

En laten we dat vandaag dan weer doen, dat opnieuw
van die allereerste keer die zo naadloos blijft, omdat er niemand is
die zo alleen als jij. En ik, die de rozen blijft tellen die ik nooit
kreeg. Alsof dat zou moeten. Nee, niets is nodig

nu jij de allereerste bent en die allerlaatste wordt
waardoor ik eenzaamheid (die er altijd al was) zie en omhels en kan
er dan iets mooier, dan samengaan met jou in alweer zo’n argeloze
dag. Nee, nergens kan het goed zijn

uitgezonderd uitzonderlijke dagen
als deze, waarin ik zó moe en alleen, zoals jij en dan
niets meer hoeven, dan het niets meer hoeven en dat dan samen. En
zie je; die twee geluksvogels (tot en met het oneindige) dat zijn wij.

Reacties:

Geef hier uw (korte) reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Berichten worden eerst gecontroleerd op spam alvorens ze voor iedereen zichtbaar zijn.
Uw email adres wordt niet gepubliceerd!

Recente gedichten:
Verlorenschap
8 november 2026

Al plunderend trek ik door de Banlieue
scheld huiden vol, van dikzakken die hetzelfde doen
en molesteer hulpverleners die me in de weg staan

Gedicht voor hemelbestormers
7 november 2026

Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.

Lief appverkeer in de vroege ochtend (ook wel poëzie genoemd.)
31 oktober 2026
Scroll naar boven