Hanvoertwoord

De wankelbaren

26 januari 2026

De flinterdunne vellen, die ik om mijn lijf draag
hebben hun kracht verloren. Enkel het knisperen is nog zichtbaar
voor wie zijn oren te luisteren legt.

Och, oren. Oren zijn er enkel voor hen die weten dat het leven
zich geenszins achter vellen kán verschuilen. En vertel mij toch
wie het is, die daar naar durft te leven?

Ondertussen zal ik luisteren naar dit hoogste lied
dat ergens in mijn binnenste danst. God is niet te hebben zó mooi.
En voordat ie zich kan vestigen, sluit ik de tent.

Die tent van flinterdunne doeken, waaruit elk houvast geslagen.
En harder nog dan dat. En er is niemand die oren kan hebben
naar de pijn die dat omvat.

 

Reacties:

Geef hier uw (korte) reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Berichten worden eerst gecontroleerd op spam alvorens ze voor iedereen zichtbaar zijn.
Uw email adres wordt niet gepubliceerd!

Recente gedichten:
Verlorenschap
8 november 2026

Al plunderend trek ik door de Banlieue
scheld huiden vol, van dikzakken die hetzelfde doen
en molesteer hulpverleners die me in de weg staan

Gedicht voor hemelbestormers
7 november 2026

Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.

Lief appverkeer in de vroege ochtend (ook wel poëzie genoemd.)
31 oktober 2026
Scroll naar boven