Hanvoertwoord

85

22 november 2024

De dichter schrijft om het eigen wederkeren
te kunnen laten wederkeren. Meer is het niet. Zoals gedichten
niet meer zijn – of minder – dan stof voor de dichter zelf.
En stof kan geen betekenis hebben.

Stof is namelijk en min of meer
niet meer – of minder – dan een samenraapsel van zand
insectenpoep, virussen, stuifmeel, minuscule vezels kleding en kussen-
slopen, slopende eencelligen, vertrapte broodkruimels, huidschilfers en

microscopisch kleine stukjes plastic.
Niet enkel de dichter bestaat hieruit; er trekt een heel arsenaal
aan onrechtmatigheden door ieders lijf, zodat u zich geheel terecht
kunt afvragen of uw lijf uw lijf wel is.

Dit gedicht gaat hier min of meer over. Toch, laat u niet verleiden
dit gedicht, of willekeurig welk, te lezen. Het gedicht, immers, is stof
voor de dichter en dient dien ten gevolge alleen de dichter.
Niet meer – niet minder –

Reacties:

Geef hier uw (korte) reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Berichten worden eerst gecontroleerd op spam alvorens ze voor iedereen zichtbaar zijn.
Uw email adres wordt niet gepubliceerd!

Recente gedichten:
Verlorenschap
8 november 2026

Al plunderend trek ik door de Banlieue
scheld huiden vol, van dikzakken die hetzelfde doen
en molesteer hulpverleners die me in de weg staan

Gedicht voor hemelbestormers
7 november 2026

Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.

Lief appverkeer in de vroege ochtend (ook wel poëzie genoemd.)
31 oktober 2026
Scroll naar boven