82
Er was een fanfare met dansmariekes
en al had ik er oren naar; dat God voorop liep was ook verzonnen,
net zoals het verzonnen is dat één plus één twee is en het geen
verzinsel is dat iedereen dat voor waar aanneemt,
zoals het ook waar is
dat de emancipatie van de vrouw niets anders brengt dan het idee
dat er sprake is van de emancipatie van diezelfde vrouw
en hoe moeilijk het is om dát voor waar te zien
want hoe krijg je het verzonnen.
Hoe krijg je in godsnaam verzonnen dat alles verzonnen is,
ook de muziek die de blazers inzetten, waarop het ritmisch huppelen
van de huppelpupkes volgt;
één twee drie, één twee drie en de tambour-maître heeft
zich gedood. Niemand die dat deert, want wat wist die simpele ziel.
Voor waar, voor waar ik zeg u; niets zal waar zijn
anders dan dat alles waar is.
Al plunderend trek ik door de Banlieue
scheld huiden vol, van dikzakken die hetzelfde doen
en molesteer hulpverleners die me in de weg staan
Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.