40
28 juni 2025
Zoals je naast me ligt. In bed
waar lakens liggen, eigenmachtig en overtollig,
slaap jouw onbetwistbare overgave aan zwijgzaamheid is
en de aanwezige stilte, aanwezigheid benadrukt.
Ogen lopen vol, of de blaas
grenst tegen de ogen, zoals jij dan grapt. Het is te pijnlijk
mooi, zoals je hier in me ligt. Binnen
de begrenzing van het donker
waar slaap zich niet laat vatten en ik
naar woorden zoek, die er niet zijn. Dus ik zwijg en laat
me grijpen door jouw kalme geruisloosheid
en niets is me liever.
Reacties:
Recente gedichten:
Gedicht voor hemelbestormers
7 november 2026
Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.
Een tovenaar te zijn
28 oktober 2026
Een tovenaar te zijn
met de mot in de donkere zware jas
die nog altijd zwiert. Hij zwiert om benen
die door weer en wind hun weg vinden