Hanvoertwoord

38

11 juni 2025

Er lijkt
niets meer te zijn
nu kloeke geraniums
met blozende wangen ook

binnen
gedijen, in een
rozig zelfverzekerde
gloed, die ferme tikken

uitdeelt
alsof afwezigheid
van afwezigheid kan weten.
En rest me nu niets meer dan

dit vacuüm
te zijn, of is dit
wellicht de bedoelde
windstilte in een glas water?

Reacties:

Geef hier uw (korte) reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Berichten worden eerst gecontroleerd op spam alvorens ze voor iedereen zichtbaar zijn.
Uw email adres wordt niet gepubliceerd!

Recente gedichten:
Verlorenschap
8 november 2026

Al plunderend trek ik door de Banlieue
scheld huiden vol, van dikzakken die hetzelfde doen
en molesteer hulpverleners die me in de weg staan

Gedicht voor hemelbestormers
7 november 2026

Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.

Lief appverkeer in de vroege ochtend (ook wel poëzie genoemd.)
31 oktober 2026
Scroll naar boven