Hanvoertwoord

27

31 maart 2025

Dat het leven weinig aaibaar is zegt niets
over het kostelijk toompje dat onpeilbaar diep
in mijn tuin woont; de liefde voor natuur grenst
aan het mijne, s
amen met mijn toom

begroet ik ochtenden onder luid gekrakeel.
Het is nodig, want ook mijn vrienden kennen
ongemakken. De een is uit de gratie, de ander
heeft obstipatie.
Gezamenlijk poetsen we

ons verenkleed, ook als vandaag weer
geen bezoek komt dat ziet hoe geweldig mooi
de natuur grenst aan alles wat we zouden kunnen
zijn en aan alles
wat we zouden kunnen

door die natuur die nergens beter
woont dan in deze tuin die ik ben; onpeilbaar diep
en in toom gehouden door dieren. En laat dieren
nou net de leukste mensen zijn.

Reacties:

Geef hier uw (korte) reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Berichten worden eerst gecontroleerd op spam alvorens ze voor iedereen zichtbaar zijn.
Uw email adres wordt niet gepubliceerd!

Recente gedichten:
Gedicht voor hemelbestormers
7 november 2026

Ik schreef over schoonheid,
over lief, zo onwaarschijnlijk lief. Én over mooi.

Lief appverkeer in de vroege ochtend (ook wel poëzie genoemd.)
31 oktober 2026
Een tovenaar te zijn
28 oktober 2026

Een tovenaar te zijn
met de mot in de donkere zware jas
die nog altijd zwiert. Hij zwiert om benen
die door weer en wind hun weg vinden

Scroll naar boven